EUAs

Uprawnienia do emisji CO2 (European Union Allowances - EUAs) są centralnym elementem Europejskiego Systemu Handlu Emisjami (EU ETS). Jedno uprawnienie daje prawo do wyemitowania jednej tony dwutlenku węgla. Obecnie wymaga się od państw członkowskich sporządzania krajowych planów rozdziału uprawnień na każdy okres handlowy, w których określa się ilość uprawnień do emisji dla każdego obiektu w poszczególnych latach. Decyzje dotyczące przydziałów są ogłaszane publicznie.

Limit, zwany też „ograniczeniem” (ang. cap), całkowitej ilości rozdysponowanych uprawnień tworzy niedobór konieczny do zaistnienia handlu.

Przedsiębiorstwa, które utrzymują swoje emisje poniżej przyznanego im pułapu, mogą sprzedać nadwyżki uprawnień po cenie określonej przez popyt i podaż w danym okresie. Te przedsiębiorstwa, które mają trudności z utrzymaniem emisji w granicach uzyskanych uprawnień, mają kilka możliwości do wyboru. Mogą podjąć kroki w celu zredukowania swoich emisji (np. zainwestować w bardziej efektywną technologię lub korzystać ze źródeł energii emitujących mniej dwutlenku węgla); mogą zakupić dodatkowe uprawnienia i/lub jednostki CDM/JI na rynku; mogą też połączyć oba te rozwiązania. Taka elastyczność zapewnia redukcję emisji w najbardziej opłacalny sposób.

Do tej pory większość uprawnień przydzielono obiektom nieodpłatnie – co najmniej 95% podczas etapu początkowego i co najmniej 90% w trakcie trwania etapu 2 w latach 2008-2012. Chociaż limity przyznawane są tylko przedsiębiorstwom objętym EU ETS, każdy – osoby fizyczne, instytucje, organizacje pozarządowe i inne podmioty – jest uprawniony do nabywania i zbywania ich na rynku w taki sam sposób jak firmy.